Hafızanın Gözü
“Hafızanın Gözü”, bir araya getirilmiş figürler, mimari parçalar, doğa imgeleri ve süslemeci motiflerle bellek ve toplumsal deneyimin katmanlı yapısını tartışmaya açar. Kompozisyonun merkezindeki göz, tek ve mutlak bir bakışın simgesi olmaktan çok, birbirinden farklı anlatıları karşılaştıran bir algı odağı olarak okunabilir. Mekân ve zaman arasında geçiş yapan imgeler; kayıp, dayanışma, aidiyet ve yeniden hatırlama kavramlarını yan yana getirir. Geleneksel bezeme diliyle çağdaş görsel kurgunun birleşimi, kültürel mirasın değişmeden aktarılan bir veri değil, her karşılaşmada yeniden yorumlanan bir bilgi alanı olduğunu düşündürür.